سلطنت مظفر الدّين شاه بشغل طبابت دربار اشتغال داشته بعد از افتتاح مجلس اول و تعديل حقوق درباريان مقررى وى قطع و از حيث معيشت به تنگنائى افتاد تا آنكه توانست دومرتبه مرجعيتى پيدا كند و از سال 1328 ق مجددا بطبابت عمومى مشغول گرديد .
در ذىالقعدهء 1342 ق در سن هفتاد و - نهسالگى به مرض ذوسنطاريا در گذشت . از وى پنج پسر و دختر ماند كه دكتر على اصغر مؤدب نفيسى و سعيد نفيسى و دكتر حسن مشرف نفيسى و حسين و توراندخت و همدم و فتح اللّه باشند .
( مجلهء يادگار سال 3 شمارهء 4 ص 52 ) ساير مآخذ : المآثر و الآثار ص 215 ، تاريخ بيدارى ، ايرانيان چاپ دوم ص 212 1 - پزشكىنامه :
( نام داروهاى طب قديم در برابر نامهاى - اروپائى ) .
طهران : 1317 ق ، سنگى ، رحلى ، 957 ص .
2 - تعليمات ابتدائى :
طهران ، 1317 ق ، سنگى ، جيبى ، خط يحيى ابن محمد باقر تفرشى ، 282 ص .
طهران ، 1320 ق و 1327 ق ، سنگى ، چاپ دوم و سوم .
3 - حفظالصحّه :
طهران ، 1320 ق ، سنگى .
4 - فرهنگ نفيسى در لغت :
5 جلد ، طهران ، 17 - 1324 ش ، سربى ، رحلى ، 4022 ص .
5 - نامهء زبانآموز :
طهران ، 1316 ق ، سنگى ؛ خشتى ، 311 ص .
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي ) — صفحة 549
مساهمون: خانبابا مشار
ص٥٤٩