رضى الدّين ابو القاسم سيد على بن موسى ابن جعفر حسنى حسينى سيد بن طاوس
: ( 589 - 664 ق ) از مجموعهء شهيد نقل شده كه وى از جانب هلاكوخان نقابت علويين داشت و در زمان مستنصر باللّه اين سمت به او پيشنهاد شد نپذيرفت . و ما بين او و مؤيد الدّين محمد ابن احمد علقمى وزير و برادر و پسرش ابو الفضل محمد خزانهدار دوستى و صداقت تام بود .
و قريب پانزده سال در بغداد مىزيست بعد بحله و پس از اندك زمانى در نجف ساكن شد .
در زمان سلطنت مغول ببغداد رهسپار شد و پيوسته به حال خير و آداب و عبادات بود .
مدت اشتغالش به سمت نقابت سه سال و يازده ماه بود . بنى طاوس در ميان علماء جماعتى بودهاند فاضلترين و مهمترين آنها همين سيد رضى الدّين است و آنچه در كتب ادعيه و زيارات و فضائل گويند مراد اوست . در روز پنجشنبه نيمهء محرم 589 تولد يافت و در صبح دوشنبه پنجم ذىالقعدهء 664 در گذشت .
بمقتضاى كلمات سيد راجع به محل قبرش بايد قبر وى در نجف باشد و اگر در بغداد وفات نموده بنا بر آنچه از مجموعهء شهيد ظاهر مىشود بايد قبرش در كاظمين باشد مگر به وصيت او جنازهاش بنجف حمل شده باشد با اين وصف در خارج حله در بستانى قبهء عالى است كه آن را به سيد بن طاوس نسبت مىدهند و مردم آن را زيارت مىكنند و اين بعيد است اگر در بغداد وفات يافته باشد .
( فوائد الرضويه ص 330 ) .
1 - اجازهء سيد بن طاوس ( عربى ) :