گويد عدم توجه بغداديان در مدت بيست - سال توقف نسبت به او بوده و در تأييد اين قضيه در مقدمهء كتاب الصداقة و الصديق گفته كه همهء مردم بغداد از وى دورى مىجستهاند .
صاحب روضات الجنات تاريخ وفات ابو حيان را سنهء 360 و مدفن او را در شيراز دانسته در صورتى كه بگفتهء معجم الادباء تا سال 400 در قيد حيات بوده است ( لغتنامهء دهخدا ص 444 ) صاحب شيرازنامه ص 108 سال وفات ابو حيان را 414 ضبط كرده و گفته كه بر درب حفيف بر مقبرهء كه بر قبلى مزار شيخ كبير افتاده مدفون است و لوحى ديدم بر آن نوشته :
هذا قبر ابى حيان التوحيدى توفى سنة ستين و ثلاثمائة .
1 - الامتاع و المؤانسة ( عربى ) :
قاهره ، 39 - 1944 م ، سربى ، وزيرى ، 247 + 231 + 230 ص .
2 - المقايسات ( عربى ) :
بمبئى ، بىتاريخ ، سنگى ، رقعى ، 100 ص .
بمبئى ، 1334 ق ، سنگى ، رقعى ، باهتمام ملكالكتاب ، 103 ص .
مصر ، 1347 ق ، سربى ، رقعى ، 400 ص .
3 - الهوامل و السوامل ( عربى ) :
قاهره ، 1951 م ، سربى ، وزيرى ، 399 ص .
حاج سيد على بن محمد بن على موسوى بهبهانى را مهرمزى
: ( 1303 ق - معاصر ) در سنهء 1303 يا 1304 ق در بهبهان متولد شده و در 1322 ق براى ادامهء تحصيل بعتبات رفته و پس از اخذ اجازهء اجتهاد به موطن خود باز گشته و اينك در رامهرمز