طهران ، 1289 ق ، سنگى ، رحلى ، ضمن جلد سوم از كتاب دوم ناسخ التواريخ .
شريف الدّين على بن محمد حسينى حنفى جرجانى مير سيد شريف
: ( 740 - 816 ق ) نزد فضلاى اروپا بواسطهء كتابى موسوم به ( التعريفات ) در ذكر اصطلاحات و كلمات صوفيه شهرتى بسزا دارد . در جرجان يا گرگان واقع در نزديكى استرآباد بسال 740 متولد شده و در سال 779 او را سعد - الدّين سعيد انسى كه از رجال دربار شاه - شجاع است و در قصر يا كوشك زرد واقع در فارس اقامت داشته معرفى نمود . پس او را با خود بشيراز برده و در آنجا در مدرسهء دارالشفاء بتدريس مأمور فرمود . در سال 789 كه تيمور شيراز را فتح نمود آن دانشمند را از آنجا بسمرقند منتقل ساخت و در سمرقند با سعد الدّين تفتازانى اتفاق ملاقات افتاد و با يكديگر در سر موضوعات علمى مباحثات بسيار نمودند و بعد از مرگ تيمور در سال 807 وى نيز بشيراز باز گشت و در آنجا مقيم شد تا سال 816 وفات يافت .
مقبرهء او اكنون در محلهء سردزك شيراز موجود است . وى از شاگردان قطب الدّين رازى امامى و استاد محقق درانى بود . قاضى - نور اللّه شوشترى او را شيعه شمرده ( از سعدى تا جامى ص 376 ) .
در رجال حبيب السير ص 69 مولدوى قريهء طاغو از اعمال استرآباد ضبط شده است .
ساير مآخذ : روضات الجنات ص 497 ، فارسنامهء ناصرى ج 2 ص 134 .