1 - ديوان در مدايح امير المؤمنين عليه السلام ( شعر عربى ) :
جلد دوم ، بيروت 1939 م ، سربى ، وزيرى ، 319 ص .
سيد على بن رضا بن بحر العلوم سيد محمد مهدى طباطبائى
: ( حدود 1224 - 1298 ق ) از اكابر عظماى زمان و اعاظم دوران خود و در علوم عقلى ماهر و در فروع فقه و قواعد اصول كامل بوده . بسال 1224 در نجف متولد شده و نزد علماى وقت تلمذ نموده و در فهم و ذكاء بىمنتها بود . بعد از شيخ مرتضى انصارى بين عرب در عصر خود اشتهار زيادى داشت و بمجلس درس او فضلاى كبار حاضر مىشدند . در تأليف مولع و حريص بود حتى در مواقع زيارتى و مسافرت بين كربلا و نجف از تأليف دست نمىكشيد . از صاحب جواهر و سيد حسين برادر خود و سيد جعفر طباطبائى روايت مىكند . در نجف به مرض طاعون سنهء 1298 ق وفات نمود و حسب الوصية در صحن نجف در مدخل و دهليز ورودى باب طوسى به طرف صحن مدفون گرديد ( احسن الوديعة ج 2 ص 55 ) .
ساير مآخذ : المآثر و الآثار ص 152 ، شهداء الفضيله ص 336 .
1 - البرهان القاطع لاحكام مختصر الشرائع ( عربى ) :
محقق حلى ، شرح النافع مختصر الشرائع .
2 - الحبوة ( عربى ) :
جلد اول ، طهران ، 1291 ق ، سنگى ، رحلى ، خط محمد على خوانسارى ، 424 ص .
جلد دوم ، 1293 ق ، طهران ، سنگى ، رحلى ، خط حسن خوانسارى ، 643 ص .
جلد سوم و چهارم ، طهران ، بىتاريخ ،