و مواظبت سنن و آداب مذهبى سرآمد اقران خويش بوده . با ميرزا ابو القاسم قمى مودت و دوستى و مكاتبه داشته و صورت بعضى از آن مكاتيب در آخر جامع الشتات مندرج است و به سيد محمد باقر حجة الاسلام و حاجى كرباسى ارادت مىورزيد و به نماز جماعت آن دو حاضر مىشد و هر دو احترام وى را مرعى داشته و در مجالس او را بر خود مقدم مىداشتند . وى در 22 رجب سال 1246 ق ، باصفهان در گذشت و جنازهاش را بنجف حمل كرده و در صحن نجف در قبلهء باب طوسى از حرم مطهر زير پاى زوار مدفون شد .
( فوائد الرضويه ص 339 ) .
ساير مآخذ : مجمع الفصحاء ج 2 ص 318 ، تذكرهء شمس التواريخ ص 31 .
1 - جوابات المسائل العرفانية ( عربى ) :
طهران ؛ 1305 ق ، سنگى ، وزيرى ، 97 + 66 + 58 + 40 + 23 + 10 ص ، با كشف الفوائد علامهء حلى .
2 - حاشية على شرح حديث العلوى ( عربى ) :
طهران ، 1319 ق ، سنگى ، رحلى ، 760 ص ، ضمن غنائم الايام .
3 - حاشية على شوارق الالهام ( عربى ) :
حاشيه ، طهران ، 1311 ق ، سنگى ، رحلى ، 239 ص ، در هامش شوارق الالهام .
4 - حاشية على المشاعر ( عربى ) :
ملا صدرا شيرازى ، حاشيه ، طهران ، بىتاريخ ، سنگى ، رقعى ، 310 ص ، در هامش مشاعر .
حاج مير سيد على بن محمد باقر بن محمد حسين حسينى اصفهانى معروف به جناب
: ( 1287 ق - 1349 ق )