اصل وى از ولايت ابيورد است از قريهء بدنه نزديك مهنه و آن صحرا را دشت خاوران گويند . در بادى امر خاورى تخلص مىكرد و بعد انورى تخلص نمود و در مدرسهء منصوريهء طوس به تحصيل علم مشغول بود و بفلاكت و افلاس روزگار مىگذرانيد و بخرج يوميه فرومانده بود . در آن حالت موكب سنجر بنواحى رادكان نزول كردانورى بر در مدرسهء نشسته شاعرى محتشم با غلام و اسب و ساز تمام بر او گذر كرد با خود گفت سبحان اللّه پايهء علم بدين بلندى و من چنين مفلوك و شيوهء شاعرى بدين پستى و او چنين محتشم ازآنپس در سلك شعرا در آمد . انورى در علم نجوم سرآمد روزگار خود بود و چندين تأليف درين علم نموده و بسال 547 در بلخ وفات نمود و قبر او در بلخ جنب مزار سلطان احمد خضرويه مدفون گرديد .
( تذكرهء دولتشاه سمرقندى ص 50 ) .
ساير مآخذ : مجمع الفصحاء ج 1 ص 153 ، تذكرهء حسينى ص 36 ، آتشكدهء آذر ص 58 .
1 - ديوان شعر :
طهران ، 1366 ق ، سنگى ، وزيرى ، آخوندى 381 ص .
طهران ، 1337 ش ، سربى ، وزيرى ، مطبوعاتى پرويز ، بتصحيح سعيد نفيسى ، 654 ص .
جلد اول ، طهران ، 1337 ش ، سربى ، وزيرى ، بتصحيح مدرس رضوى ، 508 ص .
تبريز ، 1266 ق ، سنگى ، وزيرى ، 381 ص .
بمبئى ، 1314 ق و 1897 م سنگى ، وزيرى .
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي ) — صفحة 124
مساهمون: خانبابا مشار
ص١٢٤