ق است بنويسد و ازاينقرار وى تا 1226 ق زنده بوده است .
چنان كه پيش از اين هم اشارت رفت كتاب كوچكى در تاريخ جانشينان كريمخان بنام تاريخ زنديه در لندن بدستيارى ارنست پير خاورشناس آلمانى چاپ شده است كه نام مؤلف در آن عليرضا بن عبد الكريم شيرازى آمده و احتمال زياد مىرود كه آن هم از همين نويسندهء ذيل نخستين باشد و كاتب نام پدر او را قلب كرده و بجاى آنكه عبد الكريم ابن عليرضا بنويسد عليرضا بن عبد الكريم نوشته است .
مؤلف اين ذيل ، خود در خاتمهء آن ( ص 372 از چاپ حاضر ) در ذكر فرار لطفعلى خان از مرودشت بكرمان مىنويسد كه در آن زمان در سلك ملتزمان آقا محمد خان بوده و در آن شب حضور داشته است . ازاينقرار وى پيش از نابود شدن لطفعلى خان بدربار قاجاريان پيوسته است . و چون در ص 373 از ذيل تاريخ خود بتاريخ گلشن مراد تأليف ميرزا ابو الحسن غفارى كاشانى كه در 1210 ق نوشته است اشاره مىكند معلوم مىشود كه اين ذيل را پس از 1210 ق نوشته است و چنان كه خود در ص 279 گويد مىخواسته است بازماندهء وقايع لطفعلى خان را بنويسد و ( جلوس ثانى ) نام گذارد .
( مقدمهء تاريخ گيتىگشا بقلم سعيد نفيسى ) .
1 - تاريخ زنديه :
لندن ، 1888 م ، سربى ، رقعى ، بدستيارى ارنست پير خاورشناس آلمانى ، 106 ص + 27 ص آلمانى .