محمد باقر اروجنى ، 405 ص .
مير عبد الفتاح موسوى مراغى متخلص به اشراق :
( - 1175 ق ) شيخ الاسلام عصر خود در مراغه بوده و بصحبت مير محمد تقى شاهى مشهدى رسيده و مريد او شده . پس از آن بمراغه برگشته و در آنجا متوطن شده . بسال 1175 به آنجا درگذشت و در جنوب آن شهر در سر راه محال هشترود مدفون گرديد . در ايام حياتش معروف به مير بوده است .
( مقدمهء كتاب )
1 - ساقىنامه و مثنوى رياض الفتوح ( شعر ) :
تبريز ، 1338 ش ، سنگى ، سربى ، رقعى ، با حواشى سيد يونسى ، 52 + كب ص .
عبد الفتاح فومنى :
( - زنده در سال 1038 ق ) بگفتهء خود فومنى در تاريخ گيلان در سنهء 1018 ق با بهزاد بيك وزير فومن در مسافرت به لشت نشاء همراه بوده و هنگامى كه بهزاد بيك از وزارت گيلان معزول شده عبد الفتاح فومنى يكى از سه اشخاصى بوده است كه براى تصفيه حساب چهارده سالهء بيهپس معين شده بود . در سال 1038 كه عادل شاه از رشت به قصد تسخير فومن حركت كرده بود عبد الفتاح باتفاق چند تن از اعيان آنجا با اهلوعيال عازم عراق شدند بههمينجهت در تاريخ خود مىنويسد : ( اين كتاب را موقعى كه در گوشهء غربت و انقطاع بسر مىبرده نوشته است ) ( مقدمهء تاريخ گيلان )