( تاريخ علماء و شعراى گيلان ص 151 ) .
1 - ديوان شعر :
« بعضى از نويسندگان و گويندگان ( نه بعضى شاعران ) براى اينكه متتبع و پراطلاع جلوه كنند اشعار شعراى گمنامى را يافته و بشعراء بزرگ نسبت مىدهند . . . در دوازده سال پيش همين نيت در وجود بعضى از مطابع به صورتى عاميانه جلوه كرده بود و اشعار شعراى متوسطى مانند مؤمن و نادم و مشتاق و ديگران را كه اتفاقا برخى از آنها بنام صاحبان خود قبلا در حواشى مثنوى شاه و درويش هلالى جغتائى و مثنوى ذوبحرين و ذو قافيتين اهلى شيرازى در طهران ، چاپ شده بود بشاطر عباس صبوحى نامى نسبت داده و چندين بار آنها را بنام همين شاطر آقاى شاعر كه معلوم نبود از كجا آمده و چطور شاعر شده چاپ كردند و شايد اصلا چنين كسى هم وجود نداشت و به كلى نام ساختگى بود .
ولى ازآنجائىكه چاپكنندگان آن اشعار حسن اعجاب عوام را تحريك كرده بودند مردم نادان همانها را مىخريدند و از شاطر آقا تعجب مىكردند كه چطور شاعر شده و شعرهاى خوبى هم گفته ( مجلهء يادگار سال 2 شماره 2 ص 48 » .
4 جزء ، طهران ، 306 - 1307 ش ، سنگى ، جيبى ، 168 ص .
طهران ، 1354 ق ، سنگى ، جيبى ، ( غزليات ) چاپ چهارم ، 48 + 48 + 24 ص .
مشهد ، 1322 ش ، سربى ، جيبى ، 63 ص .
حاج شيخ عباس بن محمد على صفائى قمى حائرى :
( 1322 ق ، - معاصر )