دكتر طه حسين :
( 1889 م - ) در سهسالگى به بيمارى تورم چشم مبتلا گرديد و نابينا شد . در سال 1902 پدرش او را بدانشگاه الازهر فرستاد و در آنجا به تحصيل زبان عربى و تمدن اسلامى و حكمت الهى پرداخت .
در سال 1912 ناگزير شد الازهر را بدون گرفتن هيچگونه ديپلمى ترك كند .
استادان او چنين قضاوت كردند كه اعطاى ديپلم به كسى كه طبعى چنان سركش و خودرأى دارد كار خطرناكى است .
وى با روزنامه نگارى اولين فعاليت خود را آغاز كرد . سپس بدانشگاه مصر وارد گرديد و پايان نامهء مشهور و ممتاز خود را دربارهء شاعر فيلسوف بنام ( ذكرى ابو العلاء ) نوشت .
در سال 1914 دانشگاه او را مأمور مطالعات علمى نمود و بفرانسه فرستاد .
سالهاى اول جنگ را ابتدا در شهر مونپوليه و بعد در پاريس گذرانيد . در آنجا به تحصيل زبانهاى لاتين و يونانى پرداخت و ليسانسيه در ادبيات شد و سپس باخذ ديپلم در تحصيلات عالى نائل آمد .
در سال 1919 بمصر برگشت و به سمت استادى دانشكدهء ادبيات منصوب گرديد و فعاليتهاى روزنامه نگارى خود را تعقيب كرد . مشاغل مختلفه :
معاونت وزارت فرهنگ ، رئيس دانشگاه اسكندريه ، وزير فرهنگ ، رئيس انجمن رجال ادب در مصر ، عضو شوراى عالى ادب مصر ، عضويت فرهنگستان مصر و فرهنگستان ادبى پاريس و فرهنگستان تاريخى مادريد