فقرا و دراويش معاشرت داشته و قدم بطريقت گذارده و بسيار صاحب كمال و فصيح و بليغ بوده . بسال 1183 ما بين هند و بصره در دريا غرق شد .
( ريحانة الادب ج 3 ص 226 ) .
ساير مآخذ : تذكرهء آذر ص 396 ، مجموعهء نغز ، ج 2 ص 46 ، رياض العارفين ، ص 199 ، تذكرهء خوشنويسان ، ص 118 ) .
1 - حدايق البلاغة در بيان و بديع و عروض و قافيه :
لاهور ، 1263 ق ، سنگى ، وزيرى ، 172 ص .
لاهور ، 1920 م ، سنگى ، رقعى ، 172 ص .
لكهنو ، 1303 ق ، سنگى ، وزيرى ، 168 ص ، با نهر الافاضة .
لكهنو ، 1263 ق ، سنگى ، رقعى ، 112 ص .
لكهنو ، 1893 م ، سنگى ، وزيرى ، 168 ص .
لكهنو ، 1913 م ، سنگى ، وزيرى ، 168 ص .
كلكة ، 1814 م ، سنگى ، رقعى ، 486 ص .
هند ، 1864 م ، سنگى ، رقعى ، 136 ص .
بمبئى ، 1303 ق ، سنگى ، رقعى ، باهتمام ملكالكتاب شيرازى ، 112 ص .
2 - والهء سلطان :
لندن ، 1903 م ، سنگى ، رقعى ، 132 ص .
شمس الدّين شهاب الدعمعق بخارائى :
( - 543 ق ، ) شاعر دربار خضر خان بود كه در 474 به پادشاهى رسيده و بر تمام شعراى زمان خويش مقدم بود و بسيار متمول و محتشم شده بود و در زمانى كه مه ملك خاتون دختر سلطان سنجر زن محمود بن محمد بن ملكشاه درگذشت سنجر از وى مرثيه خواست و وى مرثيهء سرود و عمر بسيار كرد و در اواخر عمر نابينا شده بود و در سال 543 درگذشت .
عمعق يكى از شعراى بزرگ خراسانست و در