طهران ، سربى ، جيبى ، 16 ص .
3 - كانون خنده و ادب :
طهران ، 13 - 1315 ش ، 56 ص .
مجتهد الشعراء سيد حسين طباطبائى زوارهء مجمر اصفهانى :
( 1190 - 1225 ق ) در زواره متولد شده چون خانوادهء او دودمان علم و كمال بودند و برادر مهترش سيد محمد بحرى كه از شعراء و فضلا بوده و در اصفهان به تحصيل اشتغال داشت . مجمر نيز استعداد فطرى و ذوق طبيعى رهبر او شد و پس از تعليم مختصرى كه در مكاتب محلى يافت رهسپار اصفهان گرديده و بآموختن علم و ادب پرداخت . تا سال 1219 ق كه عازم طهران شد غالبا مقيم اصفهان و ساكن مدرسهء كاسه گران بود . وى همانطور كه در مرحلهء شعر و شاعرى بسرعت طى مدارج كرده ، در مرتبهء علوم و فضائل ادبيه و رسميه نيز از فضلاء و دانشمندان شد و از راه پيشهء تذهيب امرار معاش مىكرد .
شهرت مجمر در اثر حدت ذهن و استقامت فكر و قدرت طبع و همت بلند گوشزد عموم شد و وسيلهء ورود او بانجمن نشاط گشت . پس از آنكه مدت توقف معتمد الدولهء نشاط در اصفهان بسر آمد ، مجمر را برسم منادمت همراه خود برد و مجمر در سفر معتمد الدوله بآذربايجان و ايروان همراه او بود و در مراجعت بطهران بعدها لقب مجتهد الشعرائى يافت .
چون در عيش و نوش بيش از حد مبالغه مىكرد . . . مزاجش عليل شده و در سنهء 1225 ق زندگانى را بدرود گفت و نعش او را از