حاج محمد حسين بن محمد حسن بن معصوم ( حسينى قزوينى ) شيرازى :
( 1184 - 1249 ق ) حسينى قزوينى اگر چه اصل ايشان از قزوين بوده بعد از سكونت در عراق عرب بشيراز آمده و توطن گزيدند . حاج محمد حسن از تلامذهء مير سيد على بود و مرتبهء اجتهاد يافت و رياض الشهادة مشتمل بر 3 مجلد از اوست .
فرزندش حاج محمد حسين بعد از تكميل تحصيل در طلب ارباب كمال از اهل ذوق و حال برآمد جماعتى از معاصرين را دريافت ولى دست ارادت بحاج ميرزا ابوالقاسم خاموش شيرازى داده روزگارى در سفر و حضر بتصفيهء قلب و تزكيهء نفس پرداخت تا بمقام تمكين رسيد و بعد از پدر باصرار علماء بامامت و وعظ كوشيد و مردى فاضل حميده اخلاق صاحب تصرف بود .
( مجمع الفصحاء ج 2 ص 96 ) در فهرست مدرسهء سپهسالار ج 2 ص 509 مسطور است كه وى رئيس طريقهء ذو الرياستين بوده و در شيراز اقامت داشته است .
1 - خمسهء حسينى ( شعر ) :
( اشترنامه ، مهر و ماه ، وامق و عذرا ، وصف الحال ، الهىنامه ، اين اخير چاپ نشده است ) شيراز ، 24 - 1328 ق ، سنگى ، وزيرى ، 269 ص .
بمبئى ، سنگى .
حسين بن ( ملا حسين بروجردى مشهور بمداح ) حزين :
( 1327 ق - معاصر ) در بروجرد متولد شده باندازهء استعداد و لزوم از دانشها بهرهمند و در مطالعه رنجى