خط محمد رسول و غلامعلى اسكوئى ، 257 ص
ابو هلال حسن بن عبد الله بن سهل لغوى عسكرى :
( زنده در سال 395 ق ) ياقوت در معجم الادباء آرد كه ابو طاهر سلفى گفت ابو احمد را تلميذى بود كه نام او و نام پدرش موافق اسم او و پدر او و نيز عسكرى بود و غالبا اين استاد و شاگرد را بهم مشتبه كنند . ليكن آنگاه كه حسن بن عبد الله عسكرى اديب گويند مراد ابو هلال است . از ابو المظفر محمد بن ابى العباس ابيوردى از حال ابو هلال پرسيدم او بر وى ثنا گفت و بعلم و عفت او را وصف كرد و گفت براى احتراز از طمع و دنائت و تبذل شغل بزازى مىورزيد و گفت شعر و ادب بر دانستههاى او غالب بود . و سپس ياقوت گويد اما در امر وفات او چيزى بما نرسيده جز اينكه در آخر كتاب الاوائل كه يكى از مؤلفات اوست ديدم كه بسال 395 ق از تأليف آن فراغت يافته است .
( لغتنامهء دهخدا ص 928 ) ساير مآخذ ، معجم المطبوعات ص 1327 .
1 - جمهرة الامثال ( عربى ) :
بمبئى ، 1307 ق ، سنگى ، وزيرى ، 222 ص .
2 - ديوان المعانى ( شعر عربى ) :
2 جلد ، قاهره ، 1352 ق ، سربى ، بتصحيح عبد العزيز شاوش و دكتر كرنكو مستشرق انگليسى ، 368 + 270 ص .
3 - الفروق اللغوية ( عربى ) :
قاهره ، مكتبة القدسى ، سربى .
4 - الفضل العطاء على العسر ( عربى ) :
مصر ، 1353 ق ، سربى .