مولوى اوحد الدّين بلگرامى :
( زنده در سال 1253 ق ) عالم وحيد عصر در علم ادب و انشاء عربى ، تلميذ شيخ احمد عرب يمنى شروانى مؤلف نفحة اليمن است . از تصانيف او نفايس اللغات است كه در آن زبان اردوى هندوستانى را كه مركب از فارسى و عربى و تركى و هندى است اصل لغت قرار داده عربى و فارسى آن را بيان كرده ، تاريخ فراغت از تأليف 1253 ق ، سال وفات وى معلوم نگرديد ( تذكرهء علماى هند ص 30 )
1 - نفايس اللغات :
لكهنو ، 1257 ق ، و 1281 ق ، سنگى .
لكهنو ، 1301 ق ، سنگى ، 636 ص .
گانپور ، 1884 ، سنگى ، رحلى ، 636 ص .
گانپور ، سنگى ، رحلى ، 490 ص .
گانپور ، 1905 م ، سنگى .
ركن الدّين اوحدى مراغى اصفهانى :
( 672 - 737 ق ) اصل وى از مراغه بود و چون انجام عمر در اصفهان زيسته و هم در آنجا درگذشته اصفهانيش خوانند و نسبت ارادت بشيخ اوحد - الدّين ابو حامد كرمانى داشته و بدين سبب اوحدى تخلص كرده ( مجمع الفصحا ج 1 ص 94 ) بگفته صاحب تذكرة القبور ص 64 در لنجان مدفونست و مطابق لوح مزار نام پدرش حسين بوده است انتهى . ساير مآخذ :
دانشمندان آذربايجان ص 55 ، تذكرهء دولتشاه ص 137 ، مجلهء ارمغان سال 9 ص 125 ، رياض العارفين ص 54