از اكابر ادباى اسلام و در نظم و نثر عربى و در فصاحت و بلاغت بىنظير و در قوه حافظه از اعاجيب دوران بوده است .
قصيده پنجاه بيتى را به يكمرتبه شنيدن حفظ مىنمود و از اول تا به آخر بدون تغيير حرفى پس مىداد . چهار پنج ورق از هر كتابى را با يكمرتبه قرائت بخاطر مىسپرد و عينا تقرير مىكرد . بسال 380 ق همدان را ترك گفت و نزد ابن فارس و صاحب بن عباد بكسب فضائل پرداخت پس از آن بجرجان و نيشابور و سجستان و غزنين بگردش پرداخت و در شهر هرات مقيم گرديد .
در 398 ق در هرات بدرود زندگانى گفت .
( ريحانة الادب ج 1 ص 151 ، فهرست سپهسالار ، ج 2 ص 85 )
1 - الرسائل ( عربى ) :
مصر ، 1291 ق ، سربى ، وزيرى ، 571 ص .
مصر ، 1304 ق ، سربى ، بىشماره صفحه ، ضمن خزانة الادب .
طهران ، سنگى ، رقعى ، 240 ص .
استانبول ، سربى .
2 - المقامات ( عربى ) :
مدارس ، 1913 م ، با ترجمه انگليسى ، سربى ، بيروت ، 1889 م ، و 1895 م و 1924 م ، سربى .
بمبئى ، 1321 ق ، سربى ، رقعى ، 102 ص .
بمبئى ، 1304 ، سنگى ، وزيرى ، 58 ص .
لكهنو ، 1293 ق ، سنگى ، رقعى ، 135 ص .
طهران ، 1296 ق ، سنگى ، رقعى ، باهتمام محمد تقى شريف بن ملا محمد امين واعظ شيرازى ، 114 ص .