اواخر عمر اختلال يافت و او شيخ روايت ابو القاسم على بن محمد خزاز قمى صاحب كفاية الاثر فى النصوص است . در 401 ق درگذشت ( تحفة الاحباب ص 15 )
1 - المقتضب الاثر فى عدد الائمة الاثنا عشر ( عربى ) :
نجف ، 1346 ق ، سربى ، قم ، 1339 ش ، سربى ، رقعى ، كتابفروشى طباطبائى ، 55 ص
ابن فارس ابو الحسين احمد بن فارس قزوينى رازى
( - 390 ق ) در اقسام علوم خاصه در لغت امام بود و اصلا از مردم رى و بقزوين علم و ادب فرا گرفت و نوبتى نيز به زيارت خانه كعبه شد و در آنجا باز بكسب معرفت و دانش پرداخت .
گذشته از اساتيد ديگر از پدر خويش هم استفادت بسيار كرده است . يكى از شاگردان او بديع الزمان همدانى است و حريرى صاحب مقامات اسلوب خويش از رسائل او اقتباس كرده . تأليفات او از تغليط و اشتباه خاليست و با ايرانى بودن از شعوبيه بيزار و با آنان مخالفست وفات او در 390 ق برى بوده و مدفن او مقابل مشهد قاضى على بن عبد العزيز جرجانيست و نيز گويند وفات او در 397 ق و مدفن او به محمديه است ( لغتنامهء دهخدا ص 335 ) ساير مآخذ : دائرةالمعارف خليلى ج 1 ص 374 ، نامه دانشوران ج 2 ص 511 ، معجم المطبوعات ص 199 ، الكنى و الالقاب قمى ص 360