جز سلفين معارضه كرده و همه را باطل شمرده و بتجسم معتقد بوده و از ظاهر لفظ قرآن و حديث تجاوز روا نمىداشته و زيارت قبور اوليا را بدعت مىشمرده چنان كه در اين امر او را پيشرو وهابيان مىتوان گفت ( لغتنامهء دهخدا ص 297 ) .
1 - قاعدة القرآن تفسير سورهء نور ( عربى ) :
دهلى ، 1296 ق ، 526 ص ، در هامش جامع البيان فى تفسير القرآن .
دمشق ، 1343 ق ، سربى ، رقعى ، 132 ص .
2 - الرد على المنطقيين ( عربى ) :
بمبئى ، 1368 ق ،
3 - القياس فى شرع الاسلامى ( عربى ) :
مصر ، 1346 ق ، سربى ، رقعى ، 236 ص .
ابن حجر عسقلانى ابو الفضل احمد ابن على بن حجر
( 773 - 852 ق ) در مصر متولد شده . در نهسالگى قرآن را حفظ كرده و به زودى مقدمات فقه و نحو را فرا گرفته و مدت زيادى نزد علماى بزرگ دورهء خود به تحصيل فقه و حديث پرداخته و قرائت و لغت و صرف را تحصيل كرده و چون متمايل بحديث بود اوقات خود را در مطالعه و فهم آن مصرف نمود و بههمينجهت چند سفر به اطراف مصر و شام و حجاز و يمن كرد و مدت ده سال به تحصيل علم حديث پرداخت و بيشتر استادان اجازهء فتوى و تدريس به او دادهاند و قريب بيست سال قاضى القضاة بود و بااينحال در عدهء از مدارس و مساجد درس مىداد . وى محدث و مورخ و فقيه شافعى است ( دائرةالمعارف خليلى ص 199 ) .