لكهنو ، 1292 ق ، سنگى ، وزيرى ، 60 ص
2 - مثنوى در صفت بنگاله
: كراچى ، بىتاريخ ، سنگى ، جيبى ، 95 ص
3 - نوباوه
: لكهنو ، 1882 م ، سنگى ، وزيرى ، 40 ص ابو بشر دولابى رازى ( رجوع شود به ) محمد ابن احمد .
ابو البقاء دمشقى ( رجوع شود به ) عبد اللّه حسينى .
ابو البقاء دميرى ( رجوع شود به ) محمد ابن موسى .
ابو البقاء كفوى ( رجوع شود به ) ايوب ابن موسى .
ابو البقاء خوى ( رجوع شود به ) بعيش ابن على .
افضل الدّين يا زين العابدين ابو بكر بن اسماعيل ازرقى هروى وراق
: ( متوفى پيش از سال 465 ق ) از معاريف شعراى ايران بود و در شهر هرات سكنى داشت و از مريدان خواجه عبد اللّه انصارى بشمار مىرفت .
مدتهاى مديد شاعر دربار طغان شاه ابن ارسلان حكمران خراسان بود سپس بكرمان رفت و در دربار ايرانشاه بن قاورد پادشاه سلجوقى مىزيست و بين سال 526 و 527 ق رحلت كرد .
ازرقى مخصوصا در تشبيهات بديع و اوصاف طبيعت در ميان شعراى ايران مقامى ارجمند دارد ( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى باختصار ) بگفتهء ميرزا محمد خان قزوينى در حاشيهء چهار مقالهء عروضى پيش از سال 465 ق در گذشته است .