چون در فتنهء افغان وفات كرده پنهان بوده ، و بعضى نسبت داده‌اند كه پهلوى پدر خود مىباشد .
شيخ ابو طالب فقيه گيلانى
فرزند عبد اللّه بن على بن عطاء اللّه بن اسماعيل بن اسحاق بن نور الدّين محمّد بن شهاب الدّين على بن يعقوب بن عبد اللّه الواحد بن الشمس الدّين محمّد بن احمد بن محمّد بن جمال الدّين على بن شيخ تاج الدّين ابراهيم المعروف به زاهد جيلانى « * » . ساكن لاهيجان بوده . بعد از نشو و نما ، به اصفهان آمده نزد آقا حسين خوانسارى و ملّا رفيع به تحصيل فقه و رياضيات پرداخت .
كتابخانه‌اى داشته است كه متجاوز از پنج هزار جلد كتاب دارا بوده ، روزى بيش از هزار بيت كتابت مىكرده به موجب نوشته فرزند او حزين ، مسافرت‌هاى چندى كرده ، در سال هزار و صد و بيست و هفت ، در سن شصت و نه‌سالگى وفات كرد .
فكرى
اسمش محمّدرضا بيك ، در علم سياق وقوفى داشته . از اوست « * * » :
ز سنگين رفتن تابوتم از كوى تو مىترسم * كه يابد مدعى رازى كه در دل داشتم عمرى
Footnote
( * ) مراد شيخ صفى جد صفويه . ( مؤلف )
( * * ) آتشكده ، ج 3 ، ص 977 .