اهل همّت را چه باك از خصمى بدگوهران * سنگ نتواند كسى بر شيشهء گردون زدن
* * *
چه بلاست شوق‌افزا به شب وصال ، يا رب ! * من و در برت كشيدن ، تو و احتراز كردن
چه كنم كه از قبايت نتوان گشود بندى * منم آنكه مىتوانم در خلد باز كردن
رباعى
ضعف پيرى ز بس‌كه بگداخت مرا * هركس كه نظر فكند ، نشناخت مرا
از صحبت من كنون بتان را ننگ است * اين موى سپيد ، روسيه ساخت مرا