حرف الجيم
[ 132 ] [ جلال الدّين محمّد مولاناى رومى ]
كنز المعارف ، معدن العلوم ، جلال الدّين محمّد مشتهر به مولاناى روم كه مريد والد ماجد خود ، بهاء الدّين ولد است كه نبهء « 1 » علاء الدّين محمّد عمّ خوارزم شاه بوده ، و نسب والايش به جناب امير المؤمنين حضرت ابى بكر صدّيق - رضى اللّه عنه - منتهى مىشود .
ولادت باسعادتش سنهء ستّمائة در بلخ كه اصل و موطن حضرت ايشان است ، جلوهء ظهور يافته . گويند بر حضرت مولانا كه ولايت وهبى داشت ، در عمر پنجسالگى صور روحانى و اشكال ملائكه نمودار مىشدند و به مقتضاى صغر سنّ خايف و هراسان مىگشت .
پدر بزرگوارش به استمالت پرداخته ، مىفرمود كه انديشه نبايد كرد ، اينها ملائكه و رجالالغيباند كه به كمال مرحمت بر تو ظاهر مىشوند .
نقل است كه وى در سنّ ششسالگى بر بالاخانهاى از بالاخانههاى واقع شهر بلخ با
پاورقی
( 1 ) . حاشيه : صحيح اين كلمه « نوه » است .