مثال نمونه مىآوريم .
از تذكرهء نثارى :
« باب اول ، در ذكر جماعتى كه فقير ايشان را ملازمت ننموده . . .
باب دوم ، در ذكر جماعتى كه فقير به ملازمت ايشان رسيده . . .
باب سوم ، در ذكر جماعتى كه فقير به ملازمت و ملاقات ايشان ، مشرف گشته . » « 1 »
از تذكرهء مطربى :
« نقطهء اول ، در ذكر افاضلى كه مؤلف ايشان را ديده ، به ملازمت شريف ايشان مستسعد گرديده . . .
نقطهء دوم ، در ذكر فضلايى كه مؤلف ايشان را ديده و ملاقات ننموده . . .
نقطهء سوم ، در ذكر افاضلى كه مؤلف ايشان را نديده و ملازمت ننموده . . . » « 2 »
از تذكرهء نثارى :
« هرچند كه اين نسخه ، به وجه حسن است * بس نيست همين عيب كه تأليف من است . » « 3 »
از تذكرهء مطربى :
« هرچند كه اين نسخه ، به وجه حسن است * بس نيست همين عيب كه تأليف من است . » « 4 »
چنانچه مشاهده مىكنيد ، اين بيت در هردو تذكره ، آمده ولى به ما معلوم نشد كه مؤلف بيت مذكور كيست ؟ .
از تذكرهء نثارى :
« از شعراى معتبر است ، در گفتن مصنوع مشهور و پرزور است . « 5 » »
هامش
( 1 ) . خواجه حسن نثارى ، مذكّر احباب ، دستخط رقم 3223 گنجينهء دستنويسهاى شرقى انستيتوى شرقشناسى آكادمى علوم تاجيكستان ، ورق 6 ب .
( 2 ) . مطربى ، تذكرة الشعرا ، ورق 5 ب .
( 3 ) . خواجه حسن نثارى ، مذكر احباب ، ورق 6 ب .
( 4 ) . مطربى ، تذكرة الشعرا ، ورق 6 ب .
( 5 ) . خواجه حسن نثارى ، مذكّر احباب ، ورق 62 ب .