آراسته ، در فصل ربيع بر نظاره گيان مناظر بساتين بدين دست جلوه مىدهد كه :
فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ
« 1 »
اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها .
آن صانعى كه خامه نقّاش صنعش به مداد امداد و الوان اكوان ، بر الواح اشباح لعبتان پرىنژاد و دلبران شيرين نهاد ، بر اين صورت چهره مىگشايد كه :
وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ
« 2 » . آن حكيمى كه ملك و ملكوت به حكمت او موجود است و عزّت و جبروت به حضرت او منسوب .
أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
« 3 » .
نظم
و فى كلّ شىء له آية * يدلّ على انّه واحد
شعر
سرّ ذاتت درنيابد هيچكس * حيرت آمد حاصل دانا و بس
گرچه توحيد تو مىخوانيم ما * هم تو دانايى كه ، نادانيم ما
و درود بىقياس و صلوات مرصوص الاساس ، نثار روح مطهّر و مرقد معطّر آن صدر جريدهء انبياء ، و آن بيت القصيدهء اصفياء ، آن سند مختار و سيد اخيار كه آئينهزداى بصاير و ابصار اولو الانظار و گرهگشاى ساير سراير خواطر و افكار است .
شعر
چراغافروز چشم اهل بينش * طراز كارگاه آفرينش
اعنى ابو القاسم محمد المختار - عليه افضل الصلوات و اكمل التحيّات - و درودى كه چون نسيم سحرى طرّهء مشكين سنبل بر عارض گلبرگ طرى شكند و صلواتى كه در روحپرورى با نفايس انفاس سحرى همسرى كند و همچنين صلوات ما لا كلام و تحيّات بىانجام بر ارواح مطهّر و اشباح مقدّس آل و اولاد و عترت فرخندهفال او باد ، كه هريك مهر آسمان ولايت و شمع دودمان نبوّتاند خصوصا بر آن ناصب رايت هدايت و كاسر لشكر غوايت ، شاه ايوان
هَلْ أَتى
« 4 » و ماه آسمان « لا فتى » مدرّس مدرسهء « سلونى » « 5 » ، معلّم « علم لدنّى » ، اعنى اسد اللّه
هامش
( 1 ) . اصل : اثر رحمته .
( 2 ) . تغابن / 3 .
( 3 ) . اعراف / 53 .
( 4 ) . انسان / 1 .
( 5 ) . اشاره به فرمايش حضرت امير ( ع ) : « سلونى قبل ان تفقدونى » .