1 . محيى الدين عربى ( 560 - 638 ه )
مؤلف " الفتوحات المكية " دربارهء " مهدى موعود " ( عليه السلام ) مىنويسد : " خداوند را خليفه اى
است كه روزى ظاهر مىشود و ظهورش زمانى اتفاق مى افتد كه دنيا پر از جور و ستم باشد
او دنيا را پر از عدل و قسط مى فرمايد و اگر از عمر دنيا يك روز هم بيشتر نماند ، خداوند آن
روز را طولانى مى گرداند تا اين خليفه از عترت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) و از اولاد فاطمه زهرا ( عليها السلام ) كه
نامش با نام رسول خدا يكى باشد ، حكومت روى زمين را به دست گيرد " . ( 1 )
2 . سبط ابن جوزى ( م 654 ه )
صاحب كتاب " تذكرة الخواص " مىنويسد : " او محمد فرزند حسن بن على بن موسى
الرضا . . . است كنيهاش ابو عبد الله وابوالقاسم و القابش : خلف ، حجت ، صاحب الزمان ، قائم ،
منتظر وتالى است ، او آخر ائمهء دوازده گانه است عبد العزيز محمود بن بزاز از ابن عمر
روايت كرد كه مى گفت : رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود :
در آخر الزمان مردى از فرزندان من قيام مىكند كه نام و كنيهاش هم نام و كنيهء من
است زمين را از عدل پر مىكند چنان كه پر از ظلم و ستم شود . و او همان مهدى است . و
اين حديث مشهورى است كه آن را ابو داود و زهرى به همين معنى از على ( عليه السلام ) نقل
كرده اند و در روايت آنان اين جمله هم وجود دارد كه اگر از عمر دنيا جز يك روز بيشتر هم
نمانده باشد ، خداوند مردى از اهل بيت را برانگيزد تا زمين را از عدالت پر كند ، و اين
مضمون در روايات متعددى ذكر شده است " . ( 2 )
3 . على بن محمد المالكى ( ابن الصباغ ) ( 855 ه )
صاحب كتاب " الفصول المهمة في معرفة أحوال الأئمة " مى گويد :
" امام پس از ابومحمد حسن بن على ، فرزند آن جناب بود كه همنام رسول خدا ( صلى الله عليه وآله )
است و پدرش جز او فرزندى نه آشكار و نه در نهان از خود به جاى نگذاشت و امام
عسكرى ( عليه السلام ) در حالى كه آن حضرت در پردهء غيبت بود ، پس از خويش در مدينه جانشين
هامش
1 . ابن عربى ، الفتوحات المكيه ج 3 ، ص 327 - 328 .
2 . ابن جوزى ، تذكرة الخواص ، ص 363 - 364 .