اين امر ، به خوبى روشنگر فزونى فشارها و نامساعد بودن اوضاع بوده است كه مستلزم بروز
كرامات و گزارشهاى غيبى از ناحيهء آن حضرت گرديده است .
گويا عامل ديگرى نيز در اين زمينه بى تأثير نبوده است و آن اعتقاد گروهى از
شيعيان به امامت " محمد بن على " ، برادر حضرت عسكرى ، در زمان حيات امام هادى
بوده است . اين گروه بر اساس همين پندار او را در محضر امام هادى احترام مى كردند ،
ولى حضرت با اين پندار ، مبارزه مى كرد و آنان را به امامت فرزندش حسن عسكرى
راهنمايى مى نمود .
پس از شهادت حضرت هادى گروهى از خيانتكاران و نادانان ، همچون " ابن ماهويه "
اين پندار را دستاويز قرار داده و به اغواى مردم و منحرف ساختن افكار از امامت حضرت
عسكرى مى پرداخت .
اين عوامل دست به دست هم داده و موجب شك و ترديد گروهى از شيعيان در
امامت آن حضرت ، در آغاز كار گرديده بود ، چنان كه برخى از آنان در صدد آزمايش امام
برمىآمدند ( 1 ) و برخى ديگر در اين زمينه با امام مكاتبه مى كردند . ( 2 ) اين تزلزلها به حدى
بود كه امام در پاسخ گروهى از شيعيان ، در اين زمينه با آزردگى و رنجش فراوانى نوشت :
" هيچ يك از پدرانم ، مانند من ، گرفتار شك و تزلزل شيعيان در امر امامت نشده اند . . . " . ( 3 )
امام عسكرى براى زدودن زنگار اين شكها و ترديدها ، و نيز گاه براى حفظ ياران خود
از خطر ، يا دلگرمى آنان ، و يا هدايت گمراهان ، ناگزير مى شد پردههاى حجاب را كنار
زده ، از آن سوى جهان ظاهر ، خبر دهد ، و اين ، از مؤثرترين شيوههاى جلب مخالفان و
تقويت ايمان شيعيان بود .
" ابو هاشم جعفرى " كه قبلا گفتيم يكى از نزديكترين ياران امام بود ، مى گويد : هر وقت
هامش
1 . مسعودى ، همان كتاب ، ص 246 .
2 . مسعودى ، همان كتاب ، ص 238 .
3 . حسن بن على بن شعبة ، تحف العقول ، الطبعة الثانية ، 1363 ه . ش ، قم ، مؤسسة النشر الإسلامي
( التابعة ) لجماعة المدرسين بقم المشرفة ، ص 487 .