است ، كس را چرا نايد 25 و نسزد 26 ، كه وى كار بر علم 27 و حكمت مىكند و كرد 28 ، تا سزاى هركس چيست و عنايت وى به كيست .
5 - و انشدنا للشافعى 29 رحمه اللّه ، حين سئل عن القدر فانشاء يقول 30 :
ما شئت كان و ان لم اشأ 31 * و ما شئت ان لم تشأ لم يكن
خلقت العباد على ما علمت * ففى العلم يجرى الفتى و المسن
فهذا 32 مننت و هذا خذلت * و هذا اعنت 33 و ذا لم تعن
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ج : شيخ الاسلام او استاد . د : گفت او استاد .
( 2 ) - ب : ذى النون مصرى بوده .
( 3 ) - ب : به مغرب به مصر . د : از مغرب بوده و به مصر .
( 4 ) - الف ، ج : ووى .
( 5 ) - ج : سخنان بسيار است .
( 6 ) - د : + و گويند .
( 7 ) - ج : شنجرف ، د : سحرف .
( 8 ) - ب : عبد اللّه بن احمد بن حنبل .
( 9 ) - د : « كه » ندارد .
( 10 ) - ج ، د : نيامد .
( 11 ) - د : « كه » ندارد .
( 12 ) - ج : و روز چهارم . . . دادهاند .
( 13 ) - د : زعقه .
( 14 ) - الف : از .
( 15 ) - الف : روز جواب . ممكن است پس تصحيف پسين باشد .
( 16 ) - الف ، ب : دادى .
( 17 ) - ب : در جاى .
( 18 ) - الف ، ب : برفتى . اين داستان با اختلافاتى در كشف الاسرار ج 3 / 64 و 65 آمده است و توضيح پير طريقت چنين است : « آن درنگ خواستن زندگانى بود كه اگر بوقت جواب دادى هم بر جاى برفتى . »
( 19 ) - ج ، د : « كه » ندارد .
( 20 ) - ج ، د : هم .
( 21 ) - ب ، د : غير .
( 22 ) - ب : تا هرك را رقم . د : تا هريك را رقم . در نسخه الف : « در حكم » در حاشيه و با قلمى ديگر آمده است .
( 23 ) - الف ، ب : عاقبت وى .
( 24 ) - ب ، د : آيد .
( 25 ) - الف : جزاء نايد . د : چون و چرا نايد .
( 26 ) - الف ، در حاشيه : كسى را ، از بهر آنكه .
( 27 ) - ج : بعلم .
( 28 ) - الف ، ب ، ب : كرده .
( 29 ) - الف : لشافعى .
( 30 ) - ب : + شعر .
( 31 ) - د : فما شئت كان و ان لم اشاعر .
( 32 ) - ب ، د : على ذا .
( 33 ) - ب : اغنت . اين سه بيت به اضافهء بيتى ديگر با اندكى اختلاف در كشف الاسرار ميبدى آمده است . ج 1 / 680 .