بخش سوم / امام باقر ( ع ) و زمامداران خودسر . . .
امام باقر ( عليه السلام ) در زندگى محدود ولى پر بركت خود با چند تن از خلفاى اموى معاصر بود
كه هر كدام از آنان در امر حكومت سبك و سليقهء خاصى داشتند وطبعا برخوردهايى هم
صورت مى گرفت ما هم اكنون در زمان حكومت هر كدام از آنان اندك مكثى مى نماييم و
چهرههاى منفى يا مثبت آنان را معرفى و ترسيم مىكنيم :
1 . وليد بن عبد الملك
وليد بن عبد الملك نخستين خليفهء معاصر امام پنجم بود ، برخى از مورخان از وليد
تمجيد نموده او را بر پدرش عبد الملك ، و جدش مروان ، و بسيارى ديگر از خلفاى اموى
ترجيح داده اند . چون غير از عمر بن عبد العزيز ، هيچ يك از خلفاى بنى اميه در دوران
زمامدارى خود ، به اندازهء او كارهاى عام المنفعه و امور خيريه صورت نداده است ، او در
دوران زمامدارى خود در تأسيس و توسعه و ترميم مساجد و اماكن مقدس كوشش
فراوان به خرج مى داد و استانداران و فرمانداران خود را به اين كارها تشويق مى نمود .
در اثر اين علاقهء بود ابنيه وآثار خيريهء متعددى از او به يادگار مانده است كه از آن
جمله مى توان " مسجد جامع دمشق " را نام برد .
و نيز مسجد پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) در مدينه به دستور او توسعه يافت و قسمتى از منازل مجاور ،
جزو مسجد گرديد . علاوه بر اين ، وليد در عمران و آبادى و شكوفائى اقتصاد كشور ،
كوشش لازم به عمل مى آورد و اهل صنعت و حرفه را مورد تشويق خود قرار مى داد ، از اين
رو عصر او ، عصر توسعهء عمران و آبادى و نوسازى كشور ، و رواج صنعت و كسب و
تجارت بود .
ايجاد بيمارستانها
وليد چند اقدام ابتكارى نيز انجام داد كه از نمونههاى روشن تمدن اسلامى به شمار