مؤلف بزرگوار اين كتاب ، عالم جليل عارف نبيل وسالك و اصل ، سيد رضى الدين ، على بن
موسى بن جعفر بن محمد بن طاووس حلى ( متوفى 664 ه . ق ) ، يكى از اعلام اماميه در
قرن هفتم مى باشد . او يكى از پركارترين مؤلفين عصر خويش محسوب مى گردد كه
نويسندهء " كتابخانه ابن طاووس " ، با ذكر 60 عنوان كتاب ، نمودارى از اين تلاش را
نشان مىدهد .
خاندان " ابن طاووس " عموما اهل علم و سيادت و دودمان فضيلت ودرايت بوده اند ، ولى
در اين خاندان شريف دو شخصيت بارز بيش از ديگران درخشيدهاند :
1 . سيد احمد بن موسى بن جعفر بن طاووس ، صاحب تفسير " شواهد القرآن " متوفى
( 673 ه . ق ) برادر كوچكتر .
2 . سيد رضى الدين على بن موسى ، برادر بزرگتر و صاحب اين اثر تاريخى و حماسى .
زندگى اين دو برادر ، بى شباهت به زندگى دو برادر خدمتگزار جهان اسلام مرحومين
علمين : سيد مرتضى علم الهدى ( 443 ه . ق ) و سيد رضى موسوى ( 406 ه . ق ) شارح و مؤلف
نهج البلاغه ، نيست .
اولا : يكى در فقه و فقاهت سرآمد بوده است و ديگرى در شعر و نثر و ادبيات .
ثانيا : نقابت طالبيان عراق بر عهدهء يكى از اين دو برادر قرار داشت ، آن چنان كه سيد رضى
اين عنوان را دارا بود .
ثالثا : مراتب فضل و تقوا و پرهيز از زخارف دنيا ، از خصوصيات هر دو برادر بوده است ، كه
به تعبير برخى از نويسندگان ، اين دو برادر ، از پرهيزگارترين و پارساترين مردم عصر خود
بوده اند .
مشايخ سيد بن طاووس
ابن طاووس سلسله روايات خود را به جمعى از مشايخ بزرگ مى رساند كه در جمع آنان ،
اين راويان بزرگوار قرار دارند :
1 . شيخ حسين بن محمد سوراوى ، 2 . شيخ ابوالحسين بن يحيى الحناط ، 3 . شيخ