خواهيم پرداخت .
فريادرس محرومان
پيشواى دوم نه تنها از نظر علم و تقوى و زهد و پارسايى مقام برجسته و والايى داشت
بلكه از نظر بذل و بخشش و دستگيرى از مستمندان اجتماع ، در حد توانايى يكتاى عصر
خود بود و وجود گرامى او آرام بخش دلهاى دردمند و اميدوار ، و پناهگاه مستمندان و
تهى دستان و درماندگان جامعه بود هيچ نيازمندى از محضر او دست خالى بر نمى گشت
و هيچ دل آزرده اى بدون دارو و مرهم از پيشگاه او مأيوس و نوميد باز نمى گشت . او عادت
داشت قبل از آنكه نيازمندى ، شرح حال خود را بازگو نمايد و رنج مذلت و سوال را بر خود
هموار سازد ، نياز او را بر طرف كند و معمولا بخششهاى امام به نحوى بود كه نياز
مستمند را به يكباره ، بر طرف مى ساخت تا ديگر بار دست نياز به اين سو و آن سو دراز
نكند . سيوطى يكى از دانشمندان اهل سنت در تاريخ خود مىنويسد : " حسن بن على ( عليه السلام )
داراى امتيازات اخلاقى و فضايل انسانى متعددى بود او شخص متين ووقور و سخى بود
از اين رو مورد ستايش و احترام قاطبهى مردم قرار داشت . . . " . ( 1 )
او سرور جوانان بهشتى و يكى از چهار نفرى است كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) با آنان به
مباهله ى نصاراى " نجران " حاضر شد و يكى از دوازده نفرى است كه خدا فرمانبرى آنان را
بر بندگانش واجب و فرض ساخته است و در قرآن مجيد ، پاك و منزه از هر پليدى معرفى
شده و خداوند دوستى آنان را پاداش رسالت دانسته است . " إنما يريد الله ليذهب عنكم
الرجس ويطهركم تطهيرا " .
افتخارات و مكارم اخلاقى و فضائل معنوى او به قدرى است كه ياد كردن تمام آنها به
طول مى انجامد و تازه پس از بيان به پايان نمى رسد چه بهتر در فصل جداگانه اى مورد
عنايت و بررسى واقع گردد .
هامش
1 . سيوطى ، تاريخ الخلفاء ص 172 .