" حسن و حسين " ( عليها السلام ) و عموها و عمه ها و دوستانشان در بهشت و دشمنانشان در آتشند " .
2 . در عهد علوى ( عليه السلام )
امام حسن مجتبى مدت 37 سال تمام با پدر بزرگوارش على ( عليه السلام ) زندگى كرده است
اين دوره از زندگى آن عزيز ، همراه با تنشها و اضطرابات و حوادث بس بزرگ در صدر
اسلام بوده است .
در سنين هفت و هشت سالگى با چشم خود غصب شدن حقوق اهل بيت ( عليه السلام ) را
مشاهده مى نمايد كه چگونه مادرش حضرت زهرا ( عليه السلام ) در ارتباط با مغصوب شدن فدك ،
تلاش و كوشش دارد و از سوى ديگر حق ولايت و سرپرستى امت اسلامى كه بنا به
تصريح پيامبر بزرگوار اسلام در غدير ، و ديگر مناسبتها ، بر عهده ء پدر عاليقدرش قرار
داشت و اين حق مسلم با ترفندهاى سياسى و نقشههاى از پيش طرح شده از دست
صاحبش بيرون آورده مىشود و در اختيار ديگران قرار مى گيرد .
در اين مدت ، رحلت مادر و دفن غمبار او اين كودك را در غم تنهايى فرو مى برد آنگاه
دوران معاويه و حمايت گران سياست باز او پيش مى آيد با اينكه پدر ارجمندش با اجماع
و اتفاق مسلمين و اصحاب حل و عقد به عنوان خليفه و جانشين پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در آمده
است در عين حال شيطنت و فريبكارى و خريد آراء مردم ، بخش اعظمى از مناطق
معمورهء مسلمانان را در اختيار مى گيرد و در شام و شامات ادعاى خلافت مى نمايد و اين
ادعاى ناحق منجر به جنگهاى جمل ، نهروان وصفين مى گردد كه بخش اعظم حيات
سياسى و اجتماعى امام را به خود مشغول مى دارد و در پايان ، آن اتفاق نارواى سياسى
رخ مىدهد كه نمى بايست صورت پذيرد و آن تعيين حكميت نوظهور از دو طرف
متخاصم بود كه بالأخره كارها به نفع معاويه و به ضرر عراقيان ، تمام مى گردد .
در نهج البلاغه مستندترين منبع موجود از عهد علوى ، چند بار نام امام حسن
مجتبى ( عليه السلام ) آمده است كه موقعيت او را به خوبى نشان مىدهد . يك بار در خطبه 207 در
مورد امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) از لسان پدر مهربان و مشفق چنين مى خوانيم :
1 . إملكوا عنى هذا الغلام لايهدنى فأننى انفس لهذين ( الحسن والحسين ) على
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 444
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٤٤٤