بخش اول / ولادت صديقهء طاهره ( ع ) . . .
آفتاب ، از كجا طلوع مىكند ، از كجا نور مى افشاند ، و پرتو پر تلألؤ خود را ، از كجا همچون
بارانى از پولكهاى طلايى و ذراتى از گرد نقره و قطراتى از شبنم عطر آگين ، فرو
مىپاشد ؟ . . .
اگر بر خاستگاه آفتاب طبيعت ، افقهاى سيمابگون پهنهء جهان ما است ، آفتاب
معنويت و روحانيت ، خانه اى ديگر بر خاستگاهى ديگر دارد : خانهء محمد ( صلى الله عليه وآله ) رسول
خدا ، پيامبر اسلام ، و آخرين پيامبر الهى ، خانهء نور و جايگاه آفتاب معنويت است . . .
اينجا ، اين خانهء كوچك وساده ، اما در عين حال شكوهمند و پر جلال - كه شكوه
و جلال آن ، نه در عظمت ساختمان كه در عظمت صاحب آن و عزت ساكنان آنست -
خانه اى است كه آفتاب معنويت و روحانيت ، در آن تجسم پيدا مىكند و آفتاب طبيعت ،
اين چراغ پر فروغ منظومهء شمسى ، با چشم حسرت بدان مىنگرد . . .
و دو گستره ء انوار همين آفتاب زرتاب است كه آن اختر تابناك عصمت و طهارت ،
يعنى فاطمه زهرا ( عليه السلام ) چشم به جهان مى گشايد ، تا چشم جهان را به تماشاى جمال پر
جلال خود ، خيره سازد . . .
. . . آرى ، فاطمه زهرا ( عليه السلام ) آن اختر تابان عصمت و طهارت ، در خاندان نور ، در خانهء
وحى ، در فرودگاه فرشتگان آسمان ، در منزلگه جبرئيل ، در مشرق رسالت و تقوى چشم
به جهان گشود ، و جهان اسلام و افق معنويت و روحانيت را با طلوع مسعود وجود مبارك
خويش ، نورى ديگر و فروغى ديگر بخشيد . . .
او در خانه اى چشم به جهان گشود كه چشمان پر انتظار جهان انسانيت ، در درازاى
زمانها ، و در فراخناى مكانها ، بدان دوخته شده است . خانه اى كه چشم جهان و چشم
تاريخ به شعاعهاى پر نور و گرم و گرمى بخش فروغ تربيتهاى آن و روشنايى تعليمات
و اشراقات آن ، خيره مانده است . خانه اى كه با همهء كوچكى و سادگى اش ، مكتب پر
عظمت و پر جلال و انسان ساز جهان انسانيت است . خانه اى كه جايگاه و پايگاه يگانه
معلم راستين جامعهء انسانيت ، در آن قرار داده شده است ، خانهء محمد ( صلى الله عليه وآله ) خانهء پيامبر
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 291
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٢٩١