طوسى در امالى وعبد الله بن ابى بكر و عامر بن فهيده ، چوپان گوسفندان ابى بكر بنا به
نقل بسيارى از مورخان شرفياب محضر رسول اكرم مى شدند .
ابن اثير مىنويسد : فرزند ابى بكر شبها تصميمات قريش را براى رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) و
پدرش نقل مى كرد و چوپان وى شبها گوسفندان را از نزديكى غار به سوى مكه مى آورد .
تا پيامبر و مصاحب وى از شير آنها استفاده كنند و هنگام مراجعت عبد الله جلوى
گوسفندان راه مى رفت تا اثر پاى او از بين برود . از جمله وصاياى رسول اكرم در آن شب در
" غار ثور " اين بود كه : على فردا در روز روشن با صداى رسا اعلام كند كه هر كس پيش
محمد امانتى دارد يا از او طلبكار است ، بيايد پس بگيرد . سپس دربارهء مسافرت " فواطم "
( فاطمهها ) ، ( مقصود : فاطمه دختر عزيز خود ، فاطمه بنت اسد ، فاطمه دختر زبير است )
سفارش فرمود و دستور داد كه على مقدمات سفر آنان و كسانى از بنى هاشم را كه مايل به
مهاجرت باشند فراهم سازد و آن جمله اى كه دستاويز اين افراد در دليل اول بود . در اين
موقع فرمود : " انهم لن يضلوا اليك من الان بشئ تكرهه " " چناچه ملاحظه مى فرماييد
پيامبر موقعى به على دستور داد امانات مردم را رد كند كه ليلة المبيت سپرى شده بود ،
هنگامى امر كرد كه خود آن لحظه ، آمادهء خروج از غار بود " . ( 1 )
خروج از غار
على به دستور پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) با سه شتر و همراه راهنماى امينى به نام " اريقط " در شب
چهارم به طرف غار فرستاد . نعرهء شتر به گوش پيامبر اسلام رسيد و با همسفر خود از غار
پائين آمده و سوار شتر شدند و از طرف پائين مكه روى خط ساحلى با طى منازلى كه
تمام خصوصيات آن در كتابهاى سيره ، قيد شده است عازم يثرب گرديدند .
برنامهء مسافرت
مسافتى را كه پيامبر اسلام مى بايست طى كند در حدود 400 كيلومتر بود و پيمودن
اين راه در آن گرماى سوزان و آتشزا ، به نقشهء صحيحى نيازمند بود وآنگهى از اعراب
هامش
1 . استاد سبحانى ، فروغ ابديت ج 1 ، ص 358 .