بخش سوم / هجرت ، گامى به سوى هدف . . .
پس از پيمان عقبه ، مهاجران دسته دسته به مدينه رهسپار شدند تا آنكه اكثريت
مسلمانان منتقل به مدينه گرديدند و در مدينه بذرهاى تشكيل حكومت نوپاى اسلامى
پاشيده شد كه در فصول بعدى بار وثمر خود را خواهد داد .
هجرت
هجرت كوچ كردن در راه خدا به قصد موضع گيرى نوين در راستاى تحكيم مبارزات و
ادامهء تبليغات مؤثرتر مى باشد و آن اصلى است مثبت نه منفى ، جبهه گيرى نوينى است
نه فرار از جبهه . از آنرو در اسلام داراى ارزش و اعتبار خاصى مى باشد . به همين جهت ، به
ترك مجلس گناه و محلى كه در آن معصيت پروردگار صورت مى گيرد ، " هجرت " اطلاق
شده است و نيز به ترك اهل و ديار به قصد كسب علم و دانش ، " هجرت " گفته شده است ،
و هجرت پيامبر بزرگوار اسلام از مكه به مدينه ، سرآغاز فعاليت نوين و گستردهاى است كه
پى آمدها وآثار درخشانى دربرداشت . ثمراتى كه هجرت داشت اقامت و سكونت در
مكه نداشت . پس از تحكيم موقعيت پيامبر در يثرب و پس از انعقاد پيمان عقبه دوم ، در
شب 13 ذيحجه ، مهاجرت مسلمانان به يثرب آغاز گرديد و تا اول ربيع الاول سال
چهاردهم بعثت ادامه داشت ، به حدى كه همگى به يثرب منتقل شدند و جز تعداد
انگشت شمارى از آنان ، كسى در مكه باقى نماند .
قريش پيش از هجرت مسلمانان به يثرب
قريش مى پنداشتند كه مسلمانان هميشه در دسترس آنان خواهند بود و همواره با
تهديد و ستم مى توانند به آنان چيره و غالب شوند و خطر را از ميان بردارند . اما هنگاميكه
ديدند مسلمانان در يثرب براى خود پايگاه و پناهگاهى آماده كرده اند و پيروان رسول
خدا ( صلى الله عليه وآله ) گذشته از مكه ، در يثرب نيز فراوان شدند ، بيشتر به اهميت خطر و نزديكى آن