چيزى نگذشت كه آن حضرت آمد ، از همراهان او پرسيدم پيامبر افطار كرده است ؟ گفتند :
نه ! وقتى آن حضرت از جريان اطلاع پيدا كرد اصلا به روى خود نياورد ؟ و با خوشرويى
گرسنگى شب را به روز آورد و همچنين فردا را روزه گرفت " .
خدمت به خلق
پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) به عبادت و نماز علاقهء فراوان داشت ولى موقعى كه مردم با او كارى
داشتند نماز را كوتاه مى نمود و به كار آنان مى رسيد و در برآوردن حوائج مردم از چيزى
دريغ نداشت . همه را احترام مى كرد . فضيلت و بزرگى را به ايمان و عمل مى دانست و
نظرى به ثروت و جاه و مقام نداشت با خدمتگزاران ، مهربانى مى كرد و در اصلاح امور آنان
مى كوشيد " . ( 1 )
گذشت و بزرگوارى
هرگاه به شخص او بى احترامى مى شد . در صدد انتقام برنمىآمد و از خطا و بدرفتارى ديگران ، چشم پوشى مى كرد و در مقابل آزار و اذيتهاى آنان عفو و گذشت و بزرگوارى نشان مى داد . ( 2 ) با آن همه اذيت و آزارى كه قريش به رسول خدا كرده بودند ، هنگامى كه مكه را فتح كرد بى آنكه از آنان انتقام بگيرد آنان را بخشيد و آزاد ساخت " و فرمود : " أنتم الطلقاء في الله " ( همگى در راه خدا آزاد هستيد ) با آنكه آنان انتظار انتقام و مقابله مثل داشتند . ( 3 ) چنان كه همه مى دانيم در جنگ احد شخصى به نام " وحشى " عموى پيامبر يعنى حمزه را كشته بود ولى پيامبر اسلام او را مورد عفو و گذشت خود قرار داد و از گناه او درگذشت . همچنين از ابوسفيان و هند با آن همه آزارها كه كرده بودند درگذشت و در صدد انتقام آنان برنيامد ( 4 ) . = + * * * + =
هامش
1 . طبرسى ، مكارم الاخلاق .
2 . واقدى ، مغازى ، ج 1 .
3 . سيرة النبى ( ص ) .
4 . استاد سبحانى ، فروغ ابديت ، ج 2 .