نبوييده‌اند ، وحتّى نمود آنها باعتبار بود ووجود است وبلحاظ تجلّى حضرت حقتعالى باسم النّور بظهور عيني ميرسند ؛ وبا همين مظهريّت است كه در صور ممكنات ظاهر وبا كلّيهء لوازم واحكام خود پديدار گرديده ؛ ومصداقى براي مفهوم خلق جديد ميشوند ؛ واگر رشحهء وجود بر آنها نريزد ، وشعاع هستى بر آنها نتابد ، هيچگاه بمنصّهء ظهور وبروز در نخواهند آمد ؛ وأصولا جميع ماهيّات براي أبد در كتم عدم مانده ورايحه‌اى از وجود استشمام نخواهند كرد .
تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — Page 412
Contributors: غلامحسين رضانژاد
P.412