مىگويد : به بغداد بازگشتم و آن كيسه را به حاجز دادم ، آن را وزن كرد و درون آن هزار درهم و پنجاه دينار بود . سى دينار آن را به من داد و گفت :
براى دادن اين مال به تو مأمور شدهام . آن را دريافت كردم و در يكى از منازل بودم كه پيكى به سويم آمد و به من خبر داد كه حموى مرده و خانوادهء من از من مىخواهند كه برگردم ، و بازگشتم . او مرده بود و من وارث سه هزار دينار و صد هزار درهم شده بودم . « 1 »
هامش
- خادمتنا فلانة ، فإنّا قد وهبناه لها ، و صر إلى بغداد و ادفع المال إلى الحاجز و خذ منه ما يعطيك لنفقتك إلى منزلك .
و أمّا عشرة دنانير الّتي زعمت أنّ أمّها استقر ضتها في عرسها و هي لا تدري من صاحبها ، بل هي تعلم لمن ، هي لكلثوم بنت أحمد ، و هي ناصبيّة ، فتحرّجت أن تعطيها إيّاها ، و أوجبت أن تقسّمها في إخوانها ، و لا تعودنّ يا بن أبي روح إلى القول بجعفر و المحنة له ، و ارجع إلى منزلك فإنّ عدوّك قد مات ، و قد ورّثك اللّه أهله و ماله .
( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 699 ، ح 17 ؛ مشهدى طوسى ، محمد بن على ، ثاقب فى المناقب ، ص 594 ، ح 1 با اندكى تغيير .