از كنار رودخانه به طرف گذرگاهى كه تا اردوگاه آنها در حدود نيم ميل فاصله داشت حركت دادند . سواران پارسى كه متوجه اين اقدام آنها شده بودند از ساحل ديگر در موازات آنها به راه افتادند . وقتى كه يونانىها به گذرگاه رسيدند روحانيون ايشان به درگاه خداى رودخانه نذر و نياز كردند آنگاه همگى با هم سرود نظامى برخوانده خدايان را ستايش نمودند و در ضمن بانگ شديد حمله خريسوفوس و دستهء باربرى او داخل رودخانه شدند . در اين هنگام گزنفون و افرادش شتابان به طرف محلى كه از آنجا آمده بودند بازگشتند و چنين مىنمود كه رودخانه را از آنجا قصد عبور دارند . اين اقدام همان تأثيرى را بخشيد كه سرداران انتظار داشتند زيرا وقتى كه سواران پارسى ديدند خريسوفوس از سمت بالا رودخانه را عبور مىكند و خيال كرده بودند گزنفون هم از طرف پائين آن را قصد عبور دارد دچار واهمه و انديشهناك شدند كه مبادا بين دو دستهء يونانى گرفتار شوند پس به حالت تاخت از آنجا عبور كردند كه بدين ترتيب خريسوفوس و دستهء باربرى بىهيچ مزاحمتى از رودخانه گذشتند و راست به سمت نقاطى كه پيادگان پارسى در آن حدود مستقر بودند پيش رفتند . نفرات پيادهء مزبور از همقطاران سوار خود استقامت بيشترى ننمودند و چون گريز سواران را ديدند آنها نيز فرار را بر قرار ترجيح دادند .
دار و دستهء خيمهداران و حيوانات باربر دنبال خريسوفوس رودخانه را عبور كردند و به ساحل كنتريت درآمدند حال فقط گزنفون در دنبال مانده بود و عبور دادن باقى نفرات از رودخانه آخرين كار آنها بود كه در آن روز كارى آسان بشمار نميرفت زيرا كه كردها كماكان در كمينگاه بودند
لشكر كشى كوروش يا بازگشت ده هزار نفر ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: گزنفون
ص١٧٤