عمار در قرآن
چنين بود پگاه و شامگاه فرخندهء حيات عمار كه پروردگار حكيم او را در آياتى چند از قرآن مجيد ستوده است .
آيهء اول
« آيا كسى كه سراسر شب دست به دعا برداشته و در سجده و در نماز است و از آخرت بيمناك . . . » . « 1 »
ابن سعد و ابن مردويه و ابن عساكر از ابن عباس روايت كردهاند كه اين آيه دربارهء عمار ياسر نازل شده است . « 2 »
زمخشرى مىنويسد كه اين آيه در حق عمار و ابو حذيفة بن مغيرهء مخزومى نازل شده است . « 3 »
قرطبى از مقاتل روايت مىكند كه كسى كه سراسر شب دست به دعا برداشته ، عمار ياسر است . « 4 »
خازن مىنويسد : اين آيه دربارهء ابن مسعود و عمار و سلمان فارسى فرود آمده است « 5 » ، و همين را خطيب شربينى در تفسيرش آورده است . « 6 » شوكانى هم روايتى را كه ابن سعد و ابن مردويه و ابن عساكر آوردهاند ، مىآورد « 7 » و آلوسى نيز همان را ذكر كرده مىافزايد كه جويبر از ابن عباس روايت مىكند كه اين آيه دربارهء عمّار و ابن مسعود و سالم ، بردهء آزاده شدهء ابو حذيفه نازل گشته است . از عكرمه روايت شده كه فقط در حق عمار نازل شده ، و از مقاتل روايت شده كه مقصود از كسى كه سراسر شب دست به دعا برداشته عمار است و صهيب و ابن مسعود و ابوذر « 8 » بيشتر آنچه آلوسى ذكر كرده از
هامش
( 1 ) . زمر 39 / 9 .
( 2 ) . الطبقات الكبرى ( چاپ ليدن ) : 3 / 178 .
( 3 ) . تفسير زمخشرى : 3 / 22 .
( 4 ) . تفسير قرطبى : 15 / 239 .
( 5 ) . تفسير خازن : 3 / 53 .
( 6 ) . تفسير شربينى : 3 / 410 .
( 7 ) . تفسير شوكانى : 4 / 442 .
( 8 ) . تفسير آلوسى : 23 / 247 .