عنه ، كشته شد . دربارهء او در آن جنگ روايات و اخبار زيادى رسيده است ، از جمله اين كه وقتى در خانهء عثمان را آتش زدند ، به عثمان گفت : بهخدا نمىگذارم مردم دربارهء ما بگويند كه ترا بىدفاع و خوار گذاشتيم . اين بگفت و شمشير به دست و سرودخوان ، به نبرد شتافت و به مردم حمله برد . مردى ضربهاى به ساق پايش زد و آن را قطع كرد و بعد او را كشت . يكى از قبيلهء بنى زهره به طلحه گفت : مغيرة بن اخنس كشته شد . گفت : سرور همپيمانان قريش كشته شده است . « 1 »
ابن كثير مىنويسد : از مشاهيرى كه جزو ياران عثمان بودند و كشته شدند ، زياد بن نعيم فهرى است و مغيرة بن اخنس بن شريق ، و نيار بن عبد اللّه اسلمى ، با عدهاى در اثناى نبرد . « 2 »
اين روايات تاريخى را از آن جهت آورديم و ضميمهء روايات تاريخى سابق كرديم كه حكايت از اين مىكرد كه همراه عثمان و مدافعش كسى نبوده جز امويان و نوكران و بردگان آزاد شدهء آنها كه در برابر تودهء انبوه مهاجران و انصار از عثمان حمايت مىكردهاند ، چند نفرى به كشتن رفتهاند و دستهاى در كندوج خانهء ام حبيبه مخفى شده و چند نفر باقيمانده به كوچههاى مدينه گريختهاند تا جز خود و خانوادهاش كسى نمانده و نوبت كشته شدنش رسيده است . اين مطالب را به خاطر نگهداريد تا مگر در بحث و بررسى از يك سلسله روايات تاريخى جعلى و دروغين سودمند افتد .
نكتهء قابل توجه
در يكى از اينروايات تاريخى - و دقيقا در آخرى - مىبينيم كه نيار بن عبد اللّه اسلمى از جملهء ياران عثمان شمرده شده است و اين خطا را ابن كثير و امثالش بدان سبب مرتكب گشتهاند كه شمارهء مدافعان خليفه را زياد جلوه دهند ، در حالى كه مىدانيم وى مرد بزرگ و سالخوردهاى بوده كه براى ارشاد و نصيحت عثمان به پا خاسته است و نوكر مروان او را به تير زده و كشته و جنگ معروف در اطراف خانهء عثمان با همين تجاوز
پاورقی
( 1 ) . رك : الاستيعاب ، شرح حال مغيره .
( 2 ) . تاريخ ابن كثير : 7 / 188 .