ضمن نامهاى آن را به من گوشزد كرده است .
53 - استاد محمد حسن نائل مرصفى . وى مشكلات لغوى نهج را شرح كرده و به صورت پاورقى ذيل كتاب آورده است ، آنگاه در مصر به سال 1328 به چاپ رسيده است .
54 - شيخ محمد عبده ( م 1323 ) .
55 - حاج ميرزا حبيب اللّه موسوى خوئى ( م حدود 1326 ) كه شرحى مفصل به نام منهاج البراعة دارد .
56 - شيخ جواد طارمى ، فرزند حاج مولا محرم على زنجانى ( م 1325 ) كه او را شرح الاحتشام على نهج بلاغة الامام است .
57 - حاج ميرزا ابراهيم خوئى . وى در سال 1325 شهيد شده و شرحى به نام الدرة النجفية دارد كه در تبريز به سال 1293 چاپ شده است .
58 - جهانگير خان قشقائى كه به سال 1328 در اصفهان درگذشته است .
59 - سيد اولاد حسن بن محمد حسن هندى ( م 1338 ) كه شرحى به نام الاشاعة دارد .
60 - شيخ محمد حسين بن محمد خليل شيرازى ( م 1340 ) .
61 - سيد على اطهر كهجوى هندى ( م 1352 ) .
62 - استاد محيى الدين خياط بيروتى كه شرح او در سه جلد چاپ شده است .
63 - سيد ذاكر حسين اختر دهلوى كه شرحى به زبان اردو دارد .
64 - استاد محمد بن عبد الحميد مصرى كه شرح محمد عبده را به اضافهء بعضى افادات و تحقيقات خود با هم چاپ كرده است .
65 - سيد ظفر مهدى لكهنوى كه شرحى به زبان اردو دارد .
66 - سيد هبة الدين محمد على شهرستانى كه شرحى به نام بلاغ المنهج دارد .
67 - شيخ محمد على بن بشارت خيقانى . وى شرحى دارد كه در قصيدهء شيخ احمد نحوى در ستايش همين شارح ياد شده است .
و لقد كسى نهج البلاغة فكره * شرحا فأظهر كل خاف مضمر
در نامهء برقعى به من نام اين شارحان نيز ياد شده است :