غدير در قرآن كريم
در گذشته اشاره شد كه مشيّت و ارادهء ذات اقدس بارى تعالى بر اين تعلّق يافت كه داستان غدير پيوسته باقى و برقرار بماند و گذشت زمان آن را كهنه و متروك نسازد و سال و ماه از اهميت و اثر آن نكاهد ؛ بنابراين ، پيرامون آن آياتى نازل فرمود كه با صراحت بيان ترجمان آن باشد و امّت اسلامى هرصبح و شام با ترتيل ، آيات قرآن كريم را تلاوت كنند و مدلول آنها را به خاطر بسپارند و گويى خداوند سبحان ضمن تلاوت هريك از آيات مربوط به آن ، توجه قاريان قرآن را به داستان مزبور معطوف مىدارد و اثر درخشان واقعهء مهمّ غدير خم را در قلبشان تجديد مىنمايد و طنين اين واقعه را در گوشهاشان منعكس مىفرمايد تا آنچه را كه از دين الهى در باب خلافت كبرى بر آنان واجب گشته ، هماره مدّ نظر قرار دهند . آيهء كريمهء
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ ، مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ . . .
« 1 » از جملهء آيات بيّنات در اين باب است .
اين آيهء شريفه در روز هجدهم ذيحجّهء سال دهم هجرى ، موسوم به سال حجّة الوداع نازل شد . پس از آنكه پيغمبر گرامى و بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله به غدير خم رسيد ، جبرئيل پنج
هامش
( 1 ) . مائدة 5 / 67 : اى پيامبر ، آنچه را كه از پروردگارت بر تو نازل شده است ، به مردم برسان . اگر چنين نكنى ، پيامش را نرساندهاى و خداوند ترا از آسيب مردم نگاه مىدارد .