نسبتشناسى استاد و شاگرد
در عرفان عملى اسلامى كه مكانيسم معرفتشناختى ويژهاى با تكيه بر منبع معرفتى « دل » و ابزار سلوكى تهذيب و تزكيهء نفس دارد و نقش استاد و شاگرد هركدام در جايگاه خويش كاملا روشن و معلوم است تا سالك در پرتو عنايت پيدا و پنهان استاد خويش اهتمام اوليّه براى تهذيب و نورانيت دل خويش برداشته ، قوت و