خداى تعالى دربارهء اين مرتبه از ايمان مىفرمايد :
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
« 1 » چون مؤمنينى كه در اين آيه ذكر شدهاند بايد اين يقين را داشته باشند كه غير از خدا هيچكس از خود استقلالى ندارد و هيچ سببى تأثير و سببيّت ندارد ، مگر به اذن خدا . » « 2 »
به همين وزان علامه سيد محمد حسين حسينى تهرانى در رسالهء لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب كه اصل آن از درسهاى اخلاقى و عرفانى علامه سيد محمد حسين طباطبايى است در شرح تفصيلى عوالم مقدم بر عالم خلوص « دوازده عالم » را مطرح كردهاند كه عبارتند از :
عوالم 12 گانهء مقدم بر عالم خلوص
« اسلام اكبر » عبارت است از تسليم و انقياد محض يعنى ترك اعتراض من جميع الوجوه بر خداوند عزّ و جل و اعتراف و اذعان بر آنكه آنچه هست و تحقّق يافته صلاح بوده و آنچه واقع نشده صلاح نبوده است . اين مرحله همان مرحلهء « ايمان اكبر » است كه اسلام اكبر به روح سرايت نموده و دل و جان را حقّا متصرّف شده است .
ايمان اكبر وقتى كه دل سالك به نور اسلام اكبر منوّر گرديد گاهوبيگاه بر او حالى دست مىدهد كه علاوه بر ادراك شعورى مشاهده مىكند كه هرچه هست مستند به بارى تعالى است و به عبارت ديگر خداى را در همهء احوال حاضر و ناظر مىيابد و
Footnote
( 1 ) . يونس ، 62 و 63 .
( 2 ) . تفسير الميزان ، ج 1 ، ص 454 - 457 ، چ بيستم ، 1384 ش ، قم ، دفتر انتشارات اسلامى .