در آن روز همه يك جور سرنوشت ندارند بلكه نامه بدكاران در سجين است ( 7 ) .
و تو چه دانى كه سجين چيست ؟ ( 8 ) .
كتابى است نوشته شده ( 9 ) .
در آن روز واى بر تكذيبگران ( 10 ) .
همانها كه روز جزا را تكذيب مىكنند ( 11 ) .
و جز ستمگر گنه كار آن را تكذيب نكند ( 12 ) .
و چون آيات ما را بر او بخوانند گويد افسانه هاى گذشتگان است ( 13 ) .
نه ، اين حرفها بهانه است ، علت اصلى تكذيبشان اين است كه در اثر اعمال زشتشان دلهايشان زنگار بسته ( 14 ) .
نه ، چنين كسانى با نيكان سرنوشت مشتركى ندارند اينان آن روز از قرب پروردگارشان دورند ( 15 ) .
آن گاه وارد جهنم شوند ( 16 ) .
سپس به ايشان گفته شود كه اين همان چيزى است كه آن را تكذيب مىكرديد ( 17 ) .
نه ، نامه نيكان در عليين است ( 18 ) .
و تو چه دانى كه عليين چيست ؟ ( 19 ) .
كتابى است نوشته شده ( 20 ) .
كه مقربان شاهد آنند ( 21 ) .
بيان آيات
اين سوره با تهديد اهل تطفيف و كمفروشى در كيل و وزن آغاز شده و كمفروشان را تهديد مىكند به اينكه در يوم عظيم كه روز قيامت است براى جزا مبعوث مىشوند ، و اين مطلب را با تفصيل جريانى كه در آن روز بر سر فجار و ابرار مىآيد خاتمه مىدهد .
و آيات اول اين سوره كه سخن از مطففين دارد از نظر سياق با آيات مدنى ، و آيات آخرش با سياق سوره هاى مكى مناسبتر است .
* ( « وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ » ) * كلمه « تطفيف » به معناى نقص در كيل و وزن است كه خداى تعالى از آن نهى كرده ، و آن را افساد در زمين خوانده ، و از شعيب حكايت كرده كه به قوم خود گفت : « وَيا
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 378
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٧٨