ترجمه آيات
و چون تو را ببينند جز به مسخره ات نمىگيرند ( و مىگويند ) آيا اين است آنكه خدا به پيغمبريش بر انگيخته است ؟ ( 41 ) .
اگر در مورد خدايانمان ثبات نمىورزيديم نزديك بود ما را از ( پيروى ) آنها گمراه كند ، وقتى عذاب را ببينند خواهند دانست روش چه كسى گمراهانه تر بوده است ( 42 ) .
آيا كسى را كه هوس خويش را خداى خويش گرفته نديدى ؟ مگر تو كارگذار او هستى ؟ ( 43 ) .
آيا مىپندارى بيشترشان مىشنوند يا مىفهمند ؟ كه آنها جز به مانند حيوانات نيستند بلكه روش آنان گمراهانه تر است ( 44 ) .
آيا نديدى پروردگارت چگونه سايه را كشيده و اگر مىخواست آن را سكون مىداد آن گاه آفتاب را نشانه آن كرديم ( 45 ) .
سپس آن را به گرفتن مخصوصى يعنى به گرفتنى ملايم سوى خويش گرفتيم ( 46 ) .
او است كه شب را پوشش براى شما كرد و خواب را مايه آسايش شما قرار داد و روز را براى برخاستن و جنب و جوش مجدد شما قرار داد ( 47 ) .
او است كه بادها را نويد بخش پيشاپيش رحمت خويش كرد و از آسمان آبى پاك نازل كرديم ( 48 ) .
تا سر زمين مواتى را به وسيله آن زنده كنيم و آن را به مخلوقات خويش ، چهارپايان و مردم بسيار بنوشانيم ( 49 ) .
و آن را ميانشان گوناگون كرديم شايد اندرز گيرند اما بيشتر مردم جز ناسپاسى نكردند ( 50 ) .
اگر مىخواستيم در هر دهكده اى بيمرسانى برمىانگيختيم ( 51 ) .
زنهار ، مطيع كافران مشو و با آنان جهاد كن جهادى بزرگ ( 52 ) .
او است كه دو دريا را به هم در آميخت ، اين شيرين و گوارا و آن شور و تلخ ، و ميانشان مانعى قرار داد
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 306
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٠٦