و صدوق ( عليه الرحمه ) در معانى الاخبار به اسناد خود از محمد بن فيض بن مختار از پدرش از امام ابى جعفر ( ع ) نقل كرده كه آن جناب در ضمن حديث مفصلى همين معنا را فرموده است . « 1 »
و نيز اين معنا را عياشى از ابى الجارود در حديث طويلى و هم از عمرو بن يزيد در حديث مختصرى از امام ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده است . « 2 »
و از تفسير ثعلبى نقل شده كه از امام جعفر بن محمد ( ع ) نقل كرده كه آن حضرت فرمود : آيه شريفه * ( « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ » ) * در باره فضيلت على ( ع ) است ، و از همين جهت وقتى اين آيه نازل شد رسول اللَّه ( ص ) دست على ( ع ) را گرفت و فرمود : هر كه من مولاى اويم اينك على مولاى اوست . « 3 »
و نيز از ثعلبى نقل شده است كه در ذيل اين آيه به اسناد خود از كلبى از ابى صالح از ابن عباس نقل كرده كه گفت : آيه در باره على بن ابى طالب ( ع ) نازل شده ، زيرا خداى تعالى به رسول خود دستور داد كه در باره ولايت على تبليغ كند ، آن جناب هم دست على را گرفت و فرمود : هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست ، بار الها داخل كن بولايت خود آن كسى را كه داراى ولاى على است ، و دشمن بدار آن كس را كه دشمن على است « 4 » .
و در تفسير برهان از ابراهيم ثقفى نقل مىكند كه به اسناد خود از خدرى و از بريده اسلمى و از محمد بن على نقل مىكند كه گفتهاند : آيه در روز غدير و در شان على ( ع ) نازل شده است .
و از تفسير ثعلبى است كه در معناى آيه گفته كه حضرت ابى جعفر محمد بن على ( ع ) فرمود : معناى آيه اينست كه آنچه در باره على ( ع ) از ناحيه پروردگارت به سويت فرود آمده تبليغ كن « 6 » .
و در تفسير المنار از تفسير ثعلبى نقل مىكند كه گفته است : اين گفتار رسول اللَّه ( ص ) همه جا و در همه بلاد منتشر شد ، تا به گوش حارث بن نعمان فهرى رسيد ، حارث بى درنگ شتر خود را سوار شد و شرفياب حضور رسول اللَّه ( ص ) گرديد ، و
هامش
( 1 ) معانى الاخبار .
( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 233 ح 154 .
( 3 و 4 ) غاية المرام ص 80 ح 20 .
( 5 ) تفسير البرهان ج 1 ص 490 ح 11 .
( 6 ) غاية المرام ص 80 ح 20 .