بهشت نميشود مگر كسى كه يهودى يا نصارى باشد ) ، « 1 » و نيز مىفرمايد : ( وَقالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى عَلى شَيْءٍ ، وَقالَتِ النَّصارى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى شَيْءٍ ، وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ ، يهود گفت :
نصارى بر چيزى نيست ، و نصارى گفت يهود دين درستى ندارد ، با اينكه هر دو گروه ، كتاب ميخواندند ) « 2 » تاييد كند .
بحث روايتى
در تفسير الدر المنثور است كه ابو نعيم در حليه از ابن عباس روايت كرده كه گفت :
رسول خدا ( ص ) فرمود : خداى تعالى هيچ آيه اى كه در آن ( يا ايها الذين آمنوا ) باشد نازل نفرموده ، مگر آنكه على بن ابى طالب در رأس آن ، و امير آنست . « 3 »
مؤلف : اين روايت رواياتى ديگر را كه در شان نزول آياتى بسيار وارد شده ، كه فرمودهاند در باره على و يا اهل بيت نازل شده تاييد مىكند ، نظير آيه : ( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ ) « 4 » ، و آيه :
( لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ ) ، « 5 » و آيه : ( وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ) « 6 » .
هامش
1 - سوره بقره آيه 111
2 - سوره بقره آيه 113
3 - ج 1 ص 104
4 - سوره آل عمران آيه 110
5 - سوره بقره آيه 143
6 - سوره توبه آيه 119