فرات است كه بدست خود بنوشم . و چراغ من قرص ماه و فرش زير پاى من زمين - بالش من يك قطعه كلوخ - لباس من موى حيوانات - فرزندى ندارم كه بمرگش بنشينم . همسرى ندارم كه اندوهناك و يا ناراحت شود - نه منزل و خانهاى كه خرابى و ويرانى تهديدش كند - نه مال و ثروتى كه در معرض تلف باشد پس من از همه مردم بىنيازترم و از عالم عليه السّلام روايتى دارم كه از حضرتش در تفسير آيه شريفه ( و كان تحته كنز لهما ) در پايه و زير آن ديوار براى آن دو يتيم گنجى نهفته بود ( در داستان حضرت موسى و خضر عليه السّلام ) فرمود به خدا سوگند گنج نهفته طلا و نقره نبود فقط لوح و ورقهاى از طلا بود كه در آن لوح پنج جمله آموزنده ( كه از هر گنجى ارزندهتر است ) نوشته شده بود . . . نيست خدائى به جز من - هر كس مردن و مرگ باور و يقين داشته باشد خنده شديد نخواهد داشت .
هر كس به حساب دقيق قيامت باور و ايمان جزمى داشته باشد دلش مسرور نخواهد بود هر كس معتقد و متيقن بتقديرات الهى باشد ميداند كه غير از تقديرات الهى برايش نخواهد بود ( البته با توضيحات مفصل كه گفته شده و نيز حديث ميكنم كه فرمودهاند :
هر كس كه بهنگام ميل به چيزى و يا كسى و بهنگام ترس از كسى و بهنگام شهوات و غرائز و بهنگام غضب و خشم مالك خود باشد و بتواند خويشتن را حفظ نموده و از وظائف دينى تخطى نكند خداوند بدنش را بر آتش حرام مينمايد و از عالم عليه السّلام سؤال كردم پارساتر و زاهدترين مردم كيست ؟ فرمود آن كس كه دنبال آنچه را ندارد از مال و ثروت نميرود آن كس كه در مقام بدست آوردن مال و ثروت نيست تا وقتى كه آنچه دارد تمام شود پس از آن بفكر دستيابى باشد .
20 - مصباح الشريعه . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : زهد و پارسائى كليد سعادت اخروى و رمز نجات از دوزخ است و زهد يعنى چشم پوشى و رها كردن آنچه كه انسان را از ياد خدا باز ميدارد . بدون اينكه تأسف و اندوهى بر اثر از دست دادن دنيا داشته و يا خوشحالى به خود راه دهد نه در انتظار فرج و گشايش و توسعه باشد و نه توقع تشكر و سپاسگزارى مردم و يا دريافت پاداشى را داشته باشد ، بلكه فقر و فوت مال را آسايش و راحت و داشتن آن را آفت و خطرى بداند كه بايد هميشه از خطر و آفت گريزان و در مقام تحصيل آسايش باشد و زاهد كسى است كه آخرت را بر دنيا و گم نامى و ذلت را بر مقام و جاه و عزت و زحمت و مشقت را بر آسايش و گرسنگى را بر سيرى و پايان نيك را بر دنياى نقد و حاضر و ذكر و ياد خدا را بر غفلت ترجيح دهد و در حالى كه بدن در دنيا است روح و دلش در آخرت و فكر آن باشد .
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : دل بستگى به دنيا ريشه و سرچشمه هر خطائى است بديهى
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٩